Finn legt zijn oor tegen Mama's buik. "Ik hoor iets!" roept hij. Olli legt zijn zachte trompje er ook tegenaan. "Dag baby, daar in je buik," fluistert Finn. Wat zou daarbinnen gebeuren?

"De baby heeft een eigen kamertje nodig!" zegt Finn. Hij pakt zijn blauwe verfkwast. Olli zwaait zo hard met zijn trompje dat de verf alle kanten op spat. Boem! Een verfvlek op zijn eigen voorhoofd!

Mama lacht om de knalblauwe muur. "Mooi gedaan, jullie twee!" Samen hangen ze een mobile boven het ledikantje. Kleine wolkjes draaien rondjes. Zou de baby dat ook zo leuk vinden?

's Avonds in bed fluistert Finn tegen Olli: "Wanneer komt de baby nou?" Olli krult zijn trompje nadenkend op. "Misschien vannacht!" zegt hij. Buiten knippert een ster. Finn valt in slaap, vol dromen.

's Ochtends vroeg roept Papa van de trap: "Finn! De baby is er!" Finn springt uit bed. Plons, bijna in zijn waterglas! Olli huppelt achter hem aan. Naar het ziekenhuis, snel!

In het ziekenhuis zit Mama in bed, met een klein bundeltje in haar armen. "Finn, dit is je zusje," zegt ze zacht. Finn kijkt met grote ogen. Wat is ze klein, zeg!

"Wil je haar even vasthouden?" vraagt Mama. Finn knikt, een beetje zenuwachtig. Hij gaat heel stil zitten. Olli helpt door zijn trompje als een extra kussentje neer te leggen.

Daar is ze, in zijn armen! Zo licht, zo zacht. "Hoi kleine baby," fluistert Finn. Ze kijkt met grote ogen terug. Zou ze hem al herkennen?

Finn maakt een gekke snuit. De baby beweegt haar mondje... en dan: een lachje! "Ze lacht om mij!" roept Finn stralend. Olli zwaait wild met zijn oren van pure trots.

"Wiebel-wauw, Finn en Olli, hoera!" juicht Finn, en hij danst voorzichtig naast het bed. De baby lacht nog een keertje. Mama veegt een traan van blijdschap weg.

Thuis is het kamertje klaar. De blauwe muur, de wolkjes mobile, alles wacht op de baby. Finn legt zijn oude speelgoedbeertje in het ledikantje. "Voor jou," zegt hij zacht.

Elke avond helpt Finn mee. Hij geeft een flesje, hij zingt zachtjes, hij vertelt verhaaltjes. "Ik ben nu een grote broer," zegt hij trots. Olli knikt met zijn hele hoofd.

's Nachts, als de baby slaapt, fluistert Finn tegen Olli: "Wiebel-wauw, Finn en Olli, hoera! Wij zijn er altijd voor haar." Buiten knippert dezelfde ster als eerst. Alles is goed.