Op zee vaart een klein houten schip. Aan boord: Bram, Evi en Kraai de papegaai. Kraai is maar een tekening, gemaakt met wasco, maar hij vliegt en praat alsof het niets is. 'Land in zicht!' krijst hij. Bram kijkt door zijn verrekijker. Evi houdt de kaart stevig vast. Op die kaart staat een kruisje. Wat zou daar liggen?

'Daar!' roept Kraai. Een eiland met palmbomen komt in zicht. Het schip vaart dichterbij. Bram grijpt het stuurwiel stevig vast. Evi lacht ondeugend. 'Misschien ligt er een schat,' fluistert ze. Het schip schommelt zachtjes. Opeens klinkt er een vreemd geluid onder het dek. Boenk. Boenk. Bram kijkt verbaasd. Evi houdt haar adem in. Wat zou daar beneden zijn?

Het is maar een losse ton die rolt in het ruim! Iedereen moet lachen. Bram zet hem recht. 'Stoere zeerovers schrikken nergens van,' zegt hij trots, maar hij schrikt toch een beetje. Kraai giechelt zo hard dat hij bijna van zijn stok valt. Dan bereiken ze het eiland. Het schip stopt met een zachte schok. Ze springen aan wal.

Op het strand ligt een grote X getekend in het zand, precies zoals op de kaart. 'Daar moeten we graven!' roept Evi. Bram pakt een schop. Kraai vliegt rondjes van opwinding. Samen roepen ze hun kreet: 'Hijs de zeilen, zeerovers varen!' Dan begint Bram te graven. De schop raakt iets hards. Tok. Wat zou daaronder zitten?

Het is geen schat. Het is een oud, verroest anker! Evi zucht teleurgesteld. Kraai pikt er nieuwsgierig aan. Plots wordt de lucht donker. Wind giert door de palmbomen. 'Storm!' roept Bram. De golven worden groter en groter. Ze rennen terug naar het schip. Het dek beweegt al wild onder hun voeten. Wat gaat er nu gebeuren?

Aan boord gooien de golven het schip alle kanten op. Evi houdt de touwen stevig vast. Bram klemt zich aan het stuurwiel. 'Hijs de zeilen, zeerovers varen!' schreeuwt hij door de wind. Kraai probeert te helpen, maar een golfje spettert recht in zijn snavel. Hij proest het water uit. Het schip kraakt. De storm wordt steeds erger!

Een enorme golf tilt het schip hoog de lucht in! Evi's maag maakt een dansje. Bram houdt vol. Kraai klapwiekt wild om niet weg te waaien. Dan, boven op de golf, ziet Evi iets glinsteren in het water. 'Kijk daar!' roept ze. Maar de golf stort alweer naar beneden. Het schip duikelt omlaag. Houdt iedereen zich nog vast?

Het schip valt terug in de golven. Water spettert overal. Bram grijpt Evi's hand op tijd vast. Samen houden ze stand. Kraai landt kletsnat op het dek, met zijn piratenhoedje helemaal scheef. 'Wij varen deze storm wel uit,' roept Bram stoer. Evi knikt vastberaden. Samen sturen ze het schip recht tussen de golven door.

Dan krijgt Evi een idee. 'Kraai, vlieg naar de mast en kijk waar het rustig water is!' Kraai schiet de lucht in, ondanks de wind. Hij ziet een opening tussen de golven. 'Die kant op!' krast hij luid. Bram draait het stuur hard om. Het schip glijdt precies tussen twee reuzengolven door. Hoog op de top, dan... stilte?

Stilte! De storm trekt weg. De zon breekt door de wolken. Het schip drijft zachtjes op kalm water. 'Hijs de zeilen, zeerovers varen!' juichen ze alle drie samen. Ze hebben het geflikt! Kraai doet een rondedansje op het dek, helemaal door het dolle heen. Dan ziet Bram het weer: dat glinsterende ding in het water, dichtbij nu.

Het glinsterende ding is een ketting die uit het water steekt, vastgemaakt aan iets groots eronder. Ze varen dichterbij en gooien het anker uit bij een klein rotseilandje. Bram duikt het water in en trekt aan de ketting. Evi helpt vanaf het dek. Samen hijsen ze iets zwaars omhoog. Het is een grote, met zeewier bedekte kist!

Op het dek proberen ze het deksel open te krijgen. Het zit muurvast. Bram trekt. Evi duwt. Kraai pikt met zijn snavel aan het slot. Niets werkt. Dan roept Evi: 'Allemaal samen, op drie!' Bram telt hardop. Kraai klapt zijn vleugels mee. 'Eén, twee, drie!' Met een enorme knal springt het deksel open!

Goud, munten en glanzende edelstenen spatten alle kanten op! Bram lacht stralend. Evi gooit een handvol munten vrolijk de lucht in. Kraai duikt erbovenop en komt terug met een gouden ring om zijn nek. Samen roepen ze nog één keer: 'Hijs de zeilen, zeerovers varen!' Dan varen ze huiswaarts, moe en blij, klaar voor hun volgende avontuur.